Malując czuję się zwolniona z używania słów. Wtapiam się w obraz, tworzę nowy język. To raczej rozmowa samej z sobą, podążanie za tym, co przynoszą myśli, przetwarzanie i układanie tego co się wydarzyło na nowo. Tworzenie innego porządku. To podróż solo w najgłębsze części siebie. Kontakt z duszą.
Moją inspiracją bywa również natura, a najbardziej światło, które wydobywa z niej subtelne obrazy, tymczasowe, ulotne.
Często powraca do mnie symbol koła. Daje mi poczucie harmonii, pełni, ale też niezgłębionej tajemnicy, sacrum. To jakby oglądać nieskończone Uniwersum przez dziurkę od klucza. W malarstwie cenię szczerość, bez niej sztuka nie ma sensu. Szczerość wyzwala we mnie pokłady wolności, otwiera na głębsze poznanie.
Nie nazywam prac. Zdarza się, że obraz prosi o tytuł i wtedy go dostaje, ale zwykle jest to niepotrzebne. Lubię jak ludzie, patrząc na obraz podążają własną ścieżką interpretacji, otwierają nowe furtki, przeżywają odmienne doznania. Czuję wtedy, że obraz staje się pełniejszy, ciekawszy, nieskończony.
Urodzona w 1974 roku, studiowała malarstwo na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Dyplom uzyskała w 1998 roku w pracowni malarstwa prof. Mieczysława Wiśniewskiego.
Jej twórczość artystyczna zakorzeniona jest w kompozycjach abstrakcyjnych, często charakteryzujących się czystymi, intensywnymi kolorami i bogatymi niuansami tonalnymi, niekiedy opartymi na odważnych kontrastach. Nieustannie zgłębia wewnętrzną głębię jako kluczowy element swojej pracy – to metafizyczna podróż, która rozgrywa się na płótnie. Częstym źródłem inspiracji jest dla niej natura.
Znana jest z tego, że nie nadaje swoim pracom tytułów, pozostawiając odbiorcy przestrzeń do własnych interpretacji i znaczeń, nieskrępowanych werbalnymi wskazówkami.
Na przestrzeni lat wypracowała charakterystyczną technikę malarską, łączącą farby akrylowe i olejne z pastelami olejnymi oraz ołówkami. Ta synteza malarstwa i rysunku otwiera nową przestrzeń wizualną – lekką, aksamitną i bogatą w głębię.
W 1998 roku otrzymała stypendium na Uniwersytecie w Getyndze (Niemcy), przyznane jako nagroda w konkursie malarskim „Architektura Torunia”, organizowanym przez Wydział Sztuk Pięknych UMK.
Gdzie codzienność ustępuje miejsca tworzeniu.
